#ANARTWORKADAY

“He had learned from the study of Greek and Roman sculpture how to model the muscles and sinews of the body, and gave it the appearance of noble beauty; he had also learned from classical art to leave out all the details which were not essential to the main effect, and to aim at simplicity.” – Ernst Gomrbich over Jacques-Louis David’s De dood van Marat

Maandagochtend… Voor veel mensen zal onderstaand schilderij passend zijn, gevolgd door de hashtag #mood of #mondaymood. Zeker met dit grijze en wat trieste weer wil je toch op deze maandag gewoon lekker in bed blijven liggen met een grote mok koffie of thee? Moe, triest, uitgeput, geen zin om te beginnen aan de nieuwe week?

Ah, nee. Geen flauwe en sarcastische grapjes over historische, Neoklassieke meesterwerken als deze De dood van Marat (1793) van Jacques-Louis David (1748-1825).

Bron afbeelding

Het werk, gemaakt in 1793, was een keerpunt in het oeuvre van Jacques-Louis David die voorheen voornamelijk klassieke, mythologische verhalen schilderde. Met dit schilderij bracht hij een hedendaags thema en een eigentijdse held in beeld.

Een aanhanger van de girondijnen, de overwegend linkse groepering tijdens de Franse Revolutie, stak Jean-Paul Marat neer in 1793. Marat, journalist en lid van de Montagnards, zou het einde van de Revolutie in 1799 dus nooit meemaken. Op vijftig-jarige leeftijd werd hij neergestoken door de 24-jarige Charlotte Corday. Ze gaf Marat de schuld van het escalerende geweld van de Revolutie. Ze vluchtte niet na de moord, en werd vier dagen later onthoofd door de guillotine.

Of Marat perse in bad is vermoord is niet bewezen, maar omdat hij al vanaf jongs af aan een huidziekte had, waarvan de pijn en ellende wat werd verlicht door te baden, werkte hij vaak vanuit de badkuip. Vanaf 1789 gaf hij het blad L’ami du peuple (“vriend van de mensen”) uit, een van de meest bekende en radicale kranten van de Revolutie. Marat was voorvechter voor rechten voor de lagere klassen. Zijn opmerkingen en gedachten hierover schreef hij dan ook (vaak ongefilterd) op. Zijn pen is te zien naast het moordwapen, een mes, onderaan het doek.

Het werk heeft een aantal iconografische elemente: de houding en de wonden van Marat hebben wat weg van het lichaam zoals te zien in werken van de kruisafname van Christus. Marat is afgebeeld als een held, een slachtoffer, een martelaar of zelfs een heilige. De horizontale lijnen van het bad zijn een tegenhanger van de diagonale lijnen van het lichaam van Marat. De verticale lijn, de arm van het lichaam, maken de doordachte en berekende compositie af. Het hele schilderij straalt rust en sereniteit uit, een redelijke contradictie in vergelijking met het dramatische thema van het werk.

David, persoonlijke vriend van Marat, regelde zijn begrafenis en schilderde dit werk als een hommage (en deels als propaganda voor de Revolutie) aan zijn overleden kameraad.

Lees vooral ook deze 15 fun facts over het werk!

Gerelateerd

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *