#ANARTWORKADAY: Roy Lichtenstein

“I’m never drawing the object itself; I’m only drawing a depiction of the object – a kind of crystallized symbol of it.” – Roy Lichtenstein

Waarschijnlijk is Roy Lichtenstein (1923-1997), samen met Andy Warhol (1928-1987), wel een van dé grootste Popart kunstenaars die er is. Ken je die enorme canvassen waarop sterk uitvergrootte stripafbeeldingen staan? Jep. Dat is Roy Lichtenstein. Hij is zijn kunstenaars carrière niet meteen begonnen met deze statement manier van werken. Zijn vroege oeuvre varieerde nogal in stijl en onderwerp.
Vanaf de jaren 1961 begon hij met de iconische beelden die geïnspireerd waren op verscheidene bekende en onbekende stripboeken (voornamelijk DC Comics). Uiteraard kreeg Lichtenstein door deze kunstwerken een berg kritiek over zich heen: ze zouden niet origineel zijn, te banaal en men dacht dat ze gekopieerd waren in plaats van zelf geschilderd. Zijn werkwijze was echter iets gecompliceerder dan dat. Hij cropte afbeeldingen tot er een nieuwe en dramatische compositie ontstond en maakte van een bestaande stripafbeelding een individueel kunstwerk. In bijna al zijn werken zit eveneens tekst verwerkt, een cruciaal element in comicbooks en Lichtenstein’s werk.

Roy Lichtenstein, Whaam!, 1963 (bron afbeelding)

Dit werk Whaam! toont een uitvergrote afbeelding uit het stripboek All American Men of War, gepubliceerd door DC Comics in 1962. Zoals in veel comicbooks het geval was, werden schaduwen gerealiseerd door middel van donkere of zwarte puntjes naast een lichtere kleur (bijvoorbeeld te zien in de romp van het vliegtuig). Dit proces werd zichtbaar in de reusachtige doeken die Lichtenstein van dergelijke stripafbeelding maakte. Dit zijn de typische Ben-Day dots:”The use of Ben-Day dots was a hallmark of American artist Roy Lichtenstein who enlarged and exaggerated them in many of his paintings and sculptures.”

Niet langer waren de kunstwerken een representatie van de gevoelens van de kunstenaar zoals het geval was bij de kunstenaars uit het Abstract Expressionisme, een stroming die vanaf eind jaren 1940 tot diep in de jaren 1960 naast de Popart stroming bestond. Nee. Lichtenstein wilde eerder de populaire cultuur laten zien. De interpretatie van de toeschouwer op een werk als Whaam! liet Lichtenstein volledig aan de kijker zelf over. Door de populariteit van kunstenaars als Andy Warhol en Roy Lichtenstein kwam langzaam een einde aan het Abstract Expressionisme en werd vanaf de jaren 1960 Popart dominanter.

Gerelateerd

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *