#ANARTWORKADAY: Alberto Giacometti

“All the art of the past rises up before me, the art of all ages and all civilizations, everything becomes simultaneous, as if space had replaced time. Memories of works of art blend with affective memories, with my work, with my whole life.” – Alberto Giacometti

Sinds een paar maanden ben ik trotse eigenaar van een Cineville-pas! Een pasje waarmee ik eindeloos naar de bioscoop kan gaan, naar elke willekeurige film op welk willekeurig tijdstip. Vaak ga ik op mijn vrije dag alleen of met een collega ‘s middags naar de film, in zo’n oude Rotterdamse bioscoop waar nog zwarte letters in een wit bord worden geschoven met de aangekondigde films (alleen daar zou ik al een #anartworkaday mee kunnen vullen).
Een paar weken geleden zaten we op maandagmiddag als enige in de zaal (yes!) paraat voor de film Final Portrait (2017). De film vertelt het verhaal van een van de laatste portretten die de Zwitserse kunstenaar Alberto Giacometti (1901-1966) maakte. Uiteraard laat het eveneens het quasi-getergde bestaan zien van de kunstenaar, prachtig vertolkt door Geoffrey Rush (die echt serieus goed gecast is want hij lijkt sprekend op Giacometti!). Ik raad je dan ook ten zeerste aan deze film te kijken aangezien dit eindelijk eens een film is waarin niet alleen maar wordt ingezoomd op het sex, drugs & rock ‘n roll bestaan van kunstenaars uit de 19e- en 20e eeuw, maar waarin genoeg aandacht wordt besteed aan de daadwerkelijke kunstwerken en de werkwijze van Giacometti.

Bron afbeelding

Hoewel Giacometti bijna evenveel tijd besteedde aan schilderen en tekenen, is hij voornamelijk bekend geworden door zijn beeldhouwkunst. Een van de kunstwerken die veelvuldig in het atelier van de beeldhouwer voorkomt in de film is De Lopende Man (serie, 1945-1960), tevens een van de meest bekende werken van de kunstenaar.
Geïnspireerd door verschillende indrukken die Giacometti opdeed van zich haastende mensen in de stad, maakte hij gedurende zo’n vijftien jaar lange en dunne mensfiguren in brons. De beelden hebben nauwelijks volume: een extreem dunne romp, armen en benen, een klein hoofd, vaak gebalde vuisten en ietwat opmerkelijke blokken als voeten.
Hoewel zijn tijdgenoten zich meer bezig hielden met minimalistische kunst, pop-art en abstracte werken, bleef Giacometti zich juist bezighouden met figuratieve kunst. Zijn sculpturen zijn daarmee het toonbeeld voor moderne kunst!
In 1962 won hij de grand prize for sculpture op de Biënnale in Venetië. Dit bracht hem wereldwijde bekendheid. De Lopende Man I is nog steeds de duurste sculptuur ooit geveild.

Wil je nog meer fun facts weten? Kijk dan zeker even op deze site van Tate! En: in het mooiste museum van Nederland, het Kröller-Müller Museum kun je een Lopende Man van dichtbij zien!

Gerelateerd

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *